Dit is deel 2 van het verslag over onze 6 dagen in San Pedro De Atacama.  Deel 1 over San Pedro de Atacama lees je hier.

We vertrokken vanuit Atacama  naar Uyuni.  Een avontuurlijke 2 daagse trip met een jeep die ons via verschillende bezienswaardigheden tot aan ons einddoel, de magische Uyuni zoutvlakte zal brengen. Jammer genoeg hebben ze hier nog geen luxe hotels uitgevonden. De trip is echter absoluut de moeite waard en we zijn dan ook blij dat we ons comfort voor eventjes hebben opgegeven.

Een tour kiezen

Er zijn zoals dat meestal het geval is hier ook weer massa’s kleine reisbureau’s te vinden die allemaal exact dezelfde tour aanbieden.  Soms zitten er kleine verschillen op maar veel zal dat niet uitmaken.

Ik raad aan op voorhand goed te vergelijken tussen de verschillende organisaties door te lezen wat toeristen die je voorgingen erover schrijven.  Veel gehoorde klachten zijn dronken chauffeurs, te weinig eten en het ontbreken van de beloofde slaapzakken.

Maak een shortlist van enkele organisaties die je op het internet hebt gevonden en ga in San Pedro de Atacama langs het kantoor om daar ter plaatse de trip nog eens te overlopen en daar kan je dan finaal de knoop doorhakken.

Op pad…

De tour vertrok  in San Pedro de Atacama waar we met een mini-bus naar de grensovergang met Bolivië werden gebracht.

Het huisje van de grens staat echt in de middle of nowhere zoals je hier kan zien.  De slagboom was eigenlijk ook optioneel want aan beide zijden kan je er perfect eenvoudig omheen.

Hier stapten we over in jeeps.  Iedere jeep nam een maximum van 6 passagiers en vanaf hier begon het echte avontuur.  Rijdend over schijnbaar onbestaande wegen gingen we op zoek naar de verschillende bezienswaardigheden in dit ongerept stuk land.

Onze groep bestond uit 11 personen.  We waren verdeeld over 2 jeeps en deze bleven ook bij elkaar.  Het gebeurd hier redelijk vaak dat de jeeps in panne vallen, de chauffeurs zijn tegelijkertijd mecanicien maar het was toch een geruststelling te weten dat er nog een tweede jeep in de buurt was.

De eerste stop was Laguna Verde.  Met zijn prachtige groene kleur heeft het zijn naam niet gestolen.  Het ligt aan de voet van de Licancabur en Juriques, 2 vulkanen die op de grens staan van Chile & Bolivië.

Daarna werd de tocht verder gezet naar de geisers.  Een beetje surreëel om hier geisers aan te treffen als je weet hou koud het hier meestal is.  Aan het bord dat je waarschuwt om niet te dicht bij de geisers te komen hangen dan ook hele stukken ijs.

De laatste stop voor de eerste dag Laguna Colorado.  Dit meer is niet groen maar rood.  We zagen massa’s famingo’s die de algen wel een lekker hapje vonden.

Van hieruit ging het richting onze eerste slaapplaats.  Na alle reviews gelezen te hebben hielden we ons hart een beetje vast niet wetende waar we terecht gingen komen.

Eenmaal aangekomen bleek dat echter goed mee te vallen.  We kregen een stevige maaltijd, de portie voor ons zessen was meer dan voldoende.  We kregen eveneens de beloofde slaapzak en een dikke stapel dekens.  Geen overbodige luxe want eenmaal de zon onder is koelt het zeer snel af.

De enige verwarming binnen was een terrasverwarmer (zo een paddestoel model).  Het duurde dan ook niet lang voor iedereen de warmte van zijn slaapzak opzocht.

Voor we gingen slapen namen we echter nog snel een kijkje naar buiten naar wat de schoonste sterrenhemel is die ik tot heden toe heb gezien.  Dan merk je pas op hoeveel luchtpollutie er bij ons wel niet is.  Het leek wel of de hemel vol sterren stond. Ik heb nog nooit zoveel sterren bij elkaar gezien….

Dag 2

Dag 2 vertrokken we met wat vertraging want de 2de jeep wil niet meer starten.  We zagen onze 2 chauffeurs, of moet ik mecaniciens zeggen, druk bezig met allerhande gereedschap terwijl wij een extra tas thee of koffie konden nemen.

Eenmaal het euvel verholpen was vertrokken we richting árbol de piedra, de eerste stop van die dag.  Best gek hoe zo een rots is blijven staan in het midden van de woestijn.

 

Dan ging het verder naar het volgende meer, Laguna Hedionda.  Speciaal aan dit meer is de onmiskenbare sulfer geur.

Van hieruit werd de tocht verder gezet langs prachtige landschappen en er kruiste op een zeker ogenblik zelfs een struisvogel onze weg.

Net voor we aankwamen in de stad San Juan, misschien is gehucht hier beter op zijn plek, kruisten we de spoorweg tussen Bolivië en Chili.  Hier heb je natuurlijk de luxe dat je de spoorweg echt kaarsrecht kan aanleggen.

De 2de overnachting was in een iets beter hotel, een “zout hotel”.  Een hotel dat dus grotendeels uit zout was gebouwd.  De muren waren zoals je op de foto hieronder kan zien van zout en ook de vloer bestond uit los zout.  Ook de tafels en banken waren uit zout. Charmant maar niet altijd even praktisch.  Hier waren er kamers per 2 personen en niet per 6 zoals in  het vorige hotel.  Je had hier ook de mogelijkheid om te douchen al was de douche niet zo proper en besloten wij dat we nog wel een dagje zonder douche konden.

Ook weer vanavond vroeg in bed want morgenvroeg voor zonsopgang vertrekken we richting de zoutvlakte van Uyuni.

Gerelateerde artikels

Pin dit artikel, als je het leuk vindt.

 


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Schrijf je dan nu in en binnenkort doe jij dat ook!




Geen spam. Wij respecteren steeds uw privacy.

Subscribe now and soon you will travel in luxury for less too!

No spam. We respect your privacy.